Presentatie powerpoint zeepwinkel

Dit is onze presentatie van de zeepwinkel waar je je eigen zeep kan samenstellen.

Tot ziens bij ons in de winkel

eindpresentatiecrosslab

Vending machine met schoenen

Terwijl ik voor fashion research aan het doen was, stuitte ik op een site waar het ging over een schoenautomaat in Londen. Het komt van een Japanner, die de gewoonte van het kunnen kopen van elk product dat minimaal tien keer in een automaat past op elk moment van de dag, wil overbrengen naar Europa. Vandaar dat het merk Onitsuka Tiger eenschoenautomaat in Carnaby Street heeft neergezet, waar men 24 uur per dag kan kiezen uit 24 paar sneakers in zes verschillende maten. Nu maar hopen dat ze passen…

Eten in de lucht van nu

Vandaag heb ik samen met mijn moeder bij Bazar in de Witte de Withstraat gegeten. Heerlijk, alleen de uitlaatgassen van de passerende auto’s en vrachtwagens vond ik een beetje verontrustend. Je komt daar om te genieten van een lekker hapje eten of een drankje, maar ondertussen wordt je gezondheid wel onopgemerkt beschadigd. Naast sigarettenrook, wat vanaf 1 juli binnen horecagelegenheden niet meer uitgeblazen mag worden is er alweer een andere rook die de beleving van uitgaan behoorlijk kan verzieken. 

Sneakers in the dark

Evolved Footwear heeft een aantal schoenen van Nike gecustomized. Het bedrijf gaf de sneakers een bijzondere touch door er lichtgevende draadjes doorheen te weven, die alleen in het donker te zien zijn. Aan de zijkant is dan een lichtgevend vlak te zien, genaamd de ‘Illuminated Confusion’. De lichtjes lopen op een AAA-batterij, dus voor het milieu hoef je het niet te doen. Tevens de portemonnee krijgt er een optater van: de schoenen kosten maar liefst §400.

 

Crossen waar ze bij staan

Ik kom net uit de stad (Deventer) waar ik lekker heb geluncht. We zaten binnen, want het onweerde hard en dreigde al een tijdje. Dus we rekenden op een tweede fikse bui. Maar die liet achteraf nog lang op zich wachten. Tijdens het eten riep m’n moeder: ‘Kijk!!’ en ik draaide me om om te zien wat er buiten aan de hand was. Een zilverkleurige BMW sjeesde over de Brink, het plaatselijke plein met alle gezellige eettentjes en cafes. Iedereen die op het terras zat keek verbaasd en geboeid naar de twee gekken in de auto, die meerdere malen een aanloop nam om vervolgens een flinke bocht te maken waarbij de rook van de wielen grond kwam. Natuurlijk loop ik met een iets minder grote vaart naar buiten, om te kijken waar die asocialen mee bezig zijn. De pret die ze hadden wilden ze nog even extra duidelijk maken door het hoofd uit het raam te steken en ze verlieten het plein. Na ongeveer twee minuten kwamen ze weer terug en Gert-Jan, de bediende die vandaag vrij was maar wel in het restaurant aanwezig was, belde snel de politie en de rest van de gefascineerden bekeken aandachtig het kenteken om deze in het geheugen te houden. Op een gegeven moment kwam een man naar de auto toe, waarna ze snel het weer wegreden om vervolgens niet meer terug te komen. De auto zal wel gejat zijn, welke idioot laat anders alle hoeken van het plein de kont van de auto met het kentekenbord zien?? Ik hoop voor hun: wordt vervolgd.

Wind in de oren

Gisteren was het weer zo’n typische Nederlandse dag. Redelijke temperatuur maar de wind zorgde ervoor dat het soms kouder leek dan het was. En omdat het vrijdag was, was ik genoodzaakt mijn A2-map mee te nemen naar school. Op de fiets gaat dat, met de Nederlandse wind, niet altijd even soepel. En dus wist ik dat de weg naar huis een behoorlijk gestrubbel zou worden. Ik had, in plaats van mijn rode Eastpaktas m’n shopper mee, die ik altijd aan m’n stuur hang. Deze maakte dat ik een aantal keren het zweet uit voelde breken waarna ik even flink begon te schelden tegen mezelf (en waarschijnlijk de passant zonder grote zwarte a2-map). Respect. Anyway, in dit typische Nederland is het algemeen bekend dat je je fiets, ook al is het een krot die uit de plaatselijke rivier lijkt te zijn gevist, altijd met een ketting vast moet zetten. Nou heb ik, nadat mijn fiets een tijd geleden gejat is, een nieuwe aan moeten schaffen. Hierbij hield ik in mijn achterhoofd dat hij er zo oud, lelijk, en bijna kapot uit moest zien. Dus een mat zwarte, met kapotte en scheve koplamp en afgebroken reflector is het geworden. Een omafiets. En omafietsen hebben het stuur naar je toe staan. Komt dat even mooi uit, heb ik nog enig middel om de map niet in de rondte te doen waaien. Waar sturen je al geen duwtje in de goede richting geven…

 

Waar rook is…rijdt geen trein

Gister speelde Nederland tegen Roemenie. Hoewel ze zowiezo naar de kwartfinale gaan, wilde ik toch naar de wedstrijd kijken. Ik zou naar Nona in Dordrecht gaan, samen met Riske. Dus ik om half 8 met de fiets naar het station, om de trein te pakken van 19.45 langs Lombardijen naar Dordt. Roept er zo’n NS-miep om: De trein van 19.45 naar Dordrecht rijdt niet in verband met rooksignalen bij de ??-tunnel. Nou, daar gaat ons avondje juichen met popcorn op onze schoot. En tevens even rust. Dus toch aan m’n hw..wat uiteindelijk maar goed is want ik heb toch nog veel gedaan. Ik fietste door de Middellandstraat en daar kwam ik langs een goudsmid. Niet te missen, want het uithangsbord bestond uit een bijna fluoriserende tekst. Aah, ben ik ff slim om m’n camera mee te nemen. Dus ik stap af om het bord op de gevoelige plaat te zetten. Geconcentreerd en wel word ik gepasseerd door twee jongens van +- 18 jaar, die vragen waar ik foto’s van maak. ‘Van deze letters, ik moet namelijk foto’s maken van fluorkleuren’, leg ik uit. En die letters dan, en hij wees naar gekleurde letters van een kapper. ‘Nee’, zeg ik, ‘die zijn niet fel genoeg’. Na nog ff gebabbeld te hebben, rijd ik met een voldaan en vredig gevoel verder op weg naar bergen huiswerk. Toch leuk, hoe mensen geinteresseerd kunnen zijn in anderen. Als je het maar toelaat…

Lekker lang voortafelen

Vandaag ben ik met mams en paps naar Breda gecrosst, naar een vriendin van mams. Superleuk om haar weer te zien. Vooral als je hoort dat ze samen herinneringen ophalen zie je dat ze al lange tijd een bijzondere band hebben. Op de terugweg hoorde ik, terwijl ik half aan het slapen was, dat we bij de Cantharel in Apeldoorn gingen eten. Hmm lekker, dacht ik. Eenmaal bij het restaurant aangekomen, troffen wij een vol entree, en iedereen zag er vastberaden uit om hun honger hier te laten stillen. Wij dus niet, en we liepen weer terug naar de auto om naar het Pannenkoekenhuis in Ugchelen te gaan. Waar het in verhouding even druk was als de vorige ‘vreetschuur’, en omdat we niet hadden gereserveerd, krijgen we te horen dat het niet gaat lukken, en mevrouw ‘Pannenkoekenpan’ loopt weer weg. Okeee, Vaderdag is niet onopgemerkt voorbijgegaan. Op naar het volgende pannenkoekenrestaurant, aan de Deventerstraat. Waar wel plaats was, maar we minstens 3 kwartier op 3 simpele pannenkoeken hebben zitten wachten. Ik heb mijn voedsel, na een gratis drankje en in plaats van een pancake mezelf op te hebben gegeten, snel nar binnen gewerkt om vervolgens richting huis te gaan, om daar snel verder te gaan mijn huiswerk af te maken. Vaderdag is niet altijd een feest…

Auto kopen???

Met de meiden hadden we het glorieuze plan om op vakantie te gaan. We begonnen met Barcelona, maar dat bleek veel te duur. Later hadden we het over Spanje, met het vliegtuig voor +- 10 dagen. Maar al snel bleek Turkije veel goedkoper. In eerste instantie vond ik dat geen goed idee, want 3 jaar geleden, op vakantie op Kreta, ben ik een dagje met de boot naar Marmaris geweest. Allemachtig wat was dat heet. De hele familie had er de loop van. Daarbij had mijn ervaring met blondeharen-adorerende Turkse mannen in Istanbul me ook geen positieve gedachte over Turkije bezorgd. Volgens de andere meiden was Turkije daarentegen helemaal niet zo warm, en in andere landen zullen de mannen ook wel achter een stel jonge meiden aan komen…waar ik trouwens een uitstekend wapen voor heb, namelijk mijn dodelijke blik. Die zal ik nooit kwijtraken, dus op zich zijn we veilig. En Turkije heeft natuurlijk een prachtig strand, waardoor het in mijn ogen een mooiere vakantiebestemming maakt. Eenmaal op internet zoekend, kwamen we er vandaag achter dat er meer slimme mensen zijn die de goedkoopste hotels boeken, en de rest van de medemens genoodzaakt maakt een van de duurdere accommodaties te boeken. En daar passen wij arme studenten voor. Plan B: een auto huren en naar Frankrijk crossen. Ook dit laat ons budget waarschijnlijk niet toe, het schijnt zelfs dat een auto kopen goedkoper is. Lijkt me helemaal mooi als we er naderhand heel mee thuiskomen en die bak met winst kunnen verkopen en een van onze minder slimme medemensen.

Wordt vervolgd..

 

Onverwachte Nederlandse overwinning

Gister was het zover: Nederland speelde hun eerste wedstrijd van het EK tegen Italie. Aangezien Italie tijdens een eerder wereldwijde voetbaltoernooi tot wereldkampioen is bekroond, had ik er een hard hoofd in. Italie wint, met 2-0. Dat verwachtte ik. Ik had een plan gemaakt om bij een vriendin de Nederlandse ploeg aan te moedigen, maar door mijn behoorlijk drukke studie is dat er niet van gekomen. Dus bleef ik op m’n eigen bankje zitten. Althans, als de tv geen geluid van hevig gejuich mijn kant op zond, was ik aan het werken aan mijn maquette voor ideeontwikkeling. Toen ik, met veel geluk, op de bank zat met mijn laptopje op schoot, scoorde Ruud van Nistelrooy het eerste doelpunt. Die naam heeft al meerdere ballen in een goal gekeild, dus die mogen we erin houden. (Tip voor onze Marco). Na minder dan 5 minuten was de even min onbekende Wesley Sneijder na een prachtige pass van Dirk Kuijt (die blonde krullenbol zegt je misschien meer)degene die de stand nog minder verwacht maakte. Na de pauze scoorde Giovanni van Bronckhorst, en het leek me zelfs een eigen goal door een van de Italianen, die overigens het kijken totaal niet vervelend maakten. Mooie overwinning voor ons team. Vrijdag tegen Frankrijk, wat waarschijnlijk geen makkelijkere strijd wordt, maar de spelers (met uitzondering van van Robben) zullen vol goede moed de Fransen het kunstgras laten ruiken.