Mobiel gejat..

Welke egoistische idioot jat? Je gaat er toch niet vandoor met andermans spullen? Kun je daar nou echt blij mee zijn? Voel je je dan niet schuldig? Denk je niet dat het slachtoffer (ja zo kun je de genaaide persoon best noemen) zich behoorlijk kut voelt dat iemand anders nu zijn/haar eigendom heeft? Waar hij/zij voor gespaard en betaald heeft? Degene die nu met mijn mobiele telefoon rondloopt moet nog maar eens bij zichzelf nagaan of die zijn kinderen over 10 jaar blij kan vertellen hoe eerijk hij/zij vroeger was. En hoe je toen aan je mooie spulletjes kwam. Kan me niet voorstellend dat je dat vol trots vertelt? Als je op die leeftijd dan inmiddels al eerlijk bent geworden tegenover jezelf, want het zou jammer zijn als je jezelf dan nog steeds niet in de spiegel durft aan te kijken. Have a nice life

Op de fiets naar de fopwinkel

Gisteren moest de geliefde Riske naar de fopwinkel, een spinnenweb halen. Ze had er een op internet gevonden op de vierambachtstraat, bij het Mathenesserplein. Dus dat moest vlakbij mij liggen, want ik woon in een zijstraat van de Mathenesserlaan. Ik zou d’r wel ‘ff’ brengen. In de regen die, waarvan ik overigens werd beschermd door mijn petje, de dag een beetje somber maakte. Als m’n haar maar niet nat word..Maar goed..het spinnenweb was gevonden: 1,80 euro. Valt weer van de belasting terug te vragen, het is tenslotte voor school..Maar ik denk dat ik, naast andere vlakken in mijn leven, in dat opzicht mijn leven ook maar moet beteren, want zo gierig zijn, is een beetje verknipt misschien.

Abonnementje voor telefoon

Jaja, ook ik was er al maanden aan toe: een gsm-abonnement. Maar er kwamen of dingen tussen, of ik had geen zin om er moeite voor te doen, of ik wist niet welk abonnement voor mij geschikt zou zijn (en had geen zin om dit uit te zoeken). Maar gister was het dan eindelijk zover. Ik ging in mijn vorige woonplaats naar een winkel waar ze van alles met gsm’s en computers regelen, en waar je alle abonnementen kunt krijgen. DUs ik op zaterdag naar die zaak. Nou, het was al snel duidelijk dat ik het Relax300nogwat abonnement zou nemen, want dat is 300 belminuten + 100 smsjes voor 11 euro in de maand. Van T-Mobile trouwens. Ik houd gelukkig gewoon m’n eigen nummer, maar daarvoor moet ik dat ding nog wel simlockvrij maken. Nou, dat kost meer moeite dan je denkt, tenminste met mijn gsm. Want mijn Sagem (ja daar heb je ‘t al) my700x is zo uniek, dat het 2 weken kan duren voordat dat geregeld is. En mijn abo gaat maandag de 2e juni in. Dus gaarne zou ik daar dan meteen gebruik van maken. Meneer van de telefoon/computerzaak adviseerde mij wel om niet meteen al m’n belminuten naar de maan te helpen door jan en alleman te gaan stalken, wat overigens wel mijn plan was. Wat moet ik anders met 300 belminuten?

 

 My cell

Music is the cure

Owja! Nona (a.k.a. ChiChi, Charmant Kippetje, Nonii, Donkii e.a.) liet me van de week music luisteren. Echt vette shizzle dus he. Stil zitten was er bij mij ff niet bij. Dus ik leefde me uit op Ready for the Floor van Hot Chip, Get Kinky van Plump Dj’s en weet ik wat nog meer. Daarnaast ook lekker: Lupe Fiasco – Superstar + John Dahlback – Blink.

Op momenten die ik deze week meerdere malen meemaakte (voor de meeste mensen hoef ik dat niet uit te leggen, overigen: verder lezen heeft geen zin) kon ik wel een lekkere beat gebruiken. Feels like: Smacking a boksing ball as if it’s a head you hate

We gaan hard zo hard…

Gister dus geskate…over de Erasmusbrug. Wat een tempo zeg! Ik had moeite om te remmen, dus Nona, Aukje en Merel hebben aan de zuidkant op me staan wachten…ik wist namelijk dat ik niet kon remmen. Aukje daarentegen, dacht dat je de reling wel avst kon pakken om te remmen. Maar de brug was toch iets te steil om die stang vast te pakken, dus Aukje werd voor mij een steeds kleiner meisje die op wieltjes het Zuid van Rotterdam naderde. Aanvankelijk was het grappig om te zien, maar op een gegeven moment ging ik me zorgen maken, want ik weet hoe het voelt om je snelheid niet in de hand te hebben. En geloof me…das niet grappig. Aukje had er een litteken boven haar borst aan over gehouden, en Merel, die ze probeerde vast te pakken om te stoppen, liep vandaag met een zere knie rond. Gelukkig ben ik nog heel..

Maar we hadden er na de brug nog niet genoeg van, en besloten om naar het skatepark op Westblaak te gaan. Op onze weg (op skates) ernaartoe kwamen we langs de skateboardwinkel Left, dus daar moesten we natuurlijk even binnenkijken. Al snel kwamen we of beter gezegd: charmant kippetje Nona) in contact met ene Laurens, een boarder. Die zou ons wel ff leren boarden. Dus wij naar school om onze schoenen te halen, zodat we onze boardskills konden ontwikkelen met een stel leuke boardgastjes. Nou, die waren er genoeg. Ik ben er zelfs achter gekomen dat ik boarden leuker vind dan skaten! 

Vandaag natuurlijk een gigantische spierpijn in m’n armen, maar dat gevoel is zo lekker: het betekent dat je lekker hebt bewogen en je spieren hebt laten werken. 

Dus daarom zeg ik: work that body!

Morgen gaan we hard..**hard

Jaja..morgen wordt het onveilig in Rotterdam! 4 meiden op skates zullen zoiezo, met z’n allen, 18 keer op hun bakkus gaan. Hard..want skaten zonder vaart is als op een hometrainer naar de vogeltjes zitten kijken: saai. Dus we hebben snelheid nodig, en ja, als je dan een verkeerde beweging maakt, of niet kunt stoppen, dan val je…hard. Maar we kunnen wel tegen een stootje. Ik vind bij mezelf zo vaak een blauwe plek waarvan ik geen idee heb hoe die daar komt. Dus ja, als je het niet eens meer voelt ben je wel een stootje gewend.

Nou maar hopen dat men kan aanvoelen dat ze niet de straat op moeten gaan morgen…Rotterdam, watch out cause here we come!!

De bloemetjes in het licht zetten

Vandaag was de allereerste keer dat we met fotografie de studio in mochten om foto’s te maken. De helft van de klas (= +- 10 man) moest zijn foto’s in een lesuur van 1,5 uur maken. Van tevoren dachten we allemaal dat dat echt niet ging lukken, maar oke, we zouden zien. Ik had bloemen die ik wilde fotograferen (en een of andere del die fungeerde als bloemenvaas) dus ik moest deze les wel mijn foto’s maken, anders zouden m’n bloemen (van 15 euro..) zijn verlept voor de volgende les. Gelukkig is het gelukt en er zijn best een aantal mooie foto’s uit gekomen. 

Hier een voorproefje van mijn serie:

Prachtig Britain’s got talent-moment

Toen ik dit filmpje zag, kreeg ik en kippenvel en tranen in m’n ogen. Michael Jackson’s muziek is sowieso al supervet, die gast die The King of Pop nadeed was ook vet gaaf, en dan die extra bijzondere toevoeging, die deed ‘t ‘m. Ja mensen, zo kan het ook.

Ice Ice Baby

Behind every great love is a great story

Soms ben ik zo sentimenteel als de pest. Ik keek maandag de film The Notebook. Deze stond nog op m’n harddisk omdat die zo prachtig is,  dus ik besloot om die te gaan kijken, met de wetenschap zoiezo 1 keer te gaan janken. Maar daar had ik echt ff zin in. En prompt komt diezelfde film woensdagavond op de tv, dus heb ik ‘m toen afgekeken. Nou, op het eind, waar Noah Allie beet gepakt ziet worden door de nurses, die haar in bedwang houden en daardoor moet huilen, houd ik het ook niet droog. Zoiezo, als een man moet huilen, kun je mij ook een tissuebox geven. 

Maar het hele verhaal eigenlijk, een piepjong stel dat een totaal verschillende levensstijl heeft en totally in love zijn, is prachtig (verfilmd). En dat weet ook een klasgenoot van mij, een van die waarvan ik totaal niet had verwacht dat die The Notebook in huis zou hebben. Deze persoon raadde mij aan The Good Year te kijken, dus die staat in de planning voor next week. Hopen dat er een mannelijke speler moet janken, dan ben ik verkocht.

Kleding met een luchtje

Als ik tijdens het dragen van een t-shirt van het merk Vintage 55 nog stink, dan is er serieus iets mis. Het merk heeft een nieuwe lijn t-shirts op de markt gebracht, die allemaal een bepaalde geur hebben.

Klik hier voor meer info (behalve de prijs…)