Soms ben ik zo sentimenteel als de pest. Ik keek maandag de film The Notebook. Deze stond nog op m’n harddisk omdat die zo prachtig is, dus ik besloot om die te gaan kijken, met de wetenschap zoiezo 1 keer te gaan janken. Maar daar had ik echt ff zin in. En prompt komt diezelfde film woensdagavond op de tv, dus heb ik ‘m toen afgekeken. Nou, op het eind, waar Noah Allie beet gepakt ziet worden door de nurses, die haar in bedwang houden en daardoor moet huilen, houd ik het ook niet droog. Zoiezo, als een man moet huilen, kun je mij ook een tissuebox geven.
Maar het hele verhaal eigenlijk, een piepjong stel dat een totaal verschillende levensstijl heeft en totally in love zijn, is prachtig (verfilmd). En dat weet ook een klasgenoot van mij, een van die waarvan ik totaal niet had verwacht dat die The Notebook in huis zou hebben. Deze persoon raadde mij aan The Good Year te kijken, dus die staat in de planning voor next week. Hopen dat er een mannelijke speler moet janken, dan ben ik verkocht.
