Vandaag ben ik met mams en paps naar Breda gecrosst, naar een vriendin van mams. Superleuk om haar weer te zien. Vooral als je hoort dat ze samen herinneringen ophalen zie je dat ze al lange tijd een bijzondere band hebben. Op de terugweg hoorde ik, terwijl ik half aan het slapen was, dat we bij de Cantharel in Apeldoorn gingen eten. Hmm lekker, dacht ik. Eenmaal bij het restaurant aangekomen, troffen wij een vol entree, en iedereen zag er vastberaden uit om hun honger hier te laten stillen. Wij dus niet, en we liepen weer terug naar de auto om naar het Pannenkoekenhuis in Ugchelen te gaan. Waar het in verhouding even druk was als de vorige ‘vreetschuur’, en omdat we niet hadden gereserveerd, krijgen we te horen dat het niet gaat lukken, en mevrouw ‘Pannenkoekenpan’ loopt weer weg. Okeee, Vaderdag is niet onopgemerkt voorbijgegaan. Op naar het volgende pannenkoekenrestaurant, aan de Deventerstraat. Waar wel plaats was, maar we minstens 3 kwartier op 3 simpele pannenkoeken hebben zitten wachten. Ik heb mijn voedsel, na een gratis drankje en in plaats van een pancake mezelf op te hebben gegeten, snel nar binnen gewerkt om vervolgens richting huis te gaan, om daar snel verder te gaan mijn huiswerk af te maken. Vaderdag is niet altijd een feest…
