Gister speelde Nederland tegen Roemenie. Hoewel ze zowiezo naar de kwartfinale gaan, wilde ik toch naar de wedstrijd kijken. Ik zou naar Nona in Dordrecht gaan, samen met Riske. Dus ik om half 8 met de fiets naar het station, om de trein te pakken van 19.45 langs Lombardijen naar Dordt. Roept er zo’n NS-miep om: De trein van 19.45 naar Dordrecht rijdt niet in verband met rooksignalen bij de ??-tunnel. Nou, daar gaat ons avondje juichen met popcorn op onze schoot. En tevens even rust. Dus toch aan m’n hw..wat uiteindelijk maar goed is want ik heb toch nog veel gedaan. Ik fietste door de Middellandstraat en daar kwam ik langs een goudsmid. Niet te missen, want het uithangsbord bestond uit een bijna fluoriserende tekst. Aah, ben ik ff slim om m’n camera mee te nemen. Dus ik stap af om het bord op de gevoelige plaat te zetten. Geconcentreerd en wel word ik gepasseerd door twee jongens van +- 18 jaar, die vragen waar ik foto’s van maak. ‘Van deze letters, ik moet namelijk foto’s maken van fluorkleuren’, leg ik uit. En die letters dan, en hij wees naar gekleurde letters van een kapper. ‘Nee’, zeg ik, ‘die zijn niet fel genoeg’. Na nog ff gebabbeld te hebben, rijd ik met een voldaan en vredig gevoel verder op weg naar bergen huiswerk. Toch leuk, hoe mensen geinteresseerd kunnen zijn in anderen. Als je het maar toelaat…
