Evolved Footwear heeft een aantal schoenen van Nike gecustomized. Het bedrijf gaf de sneakers een bijzondere touch door er lichtgevende draadjes doorheen te weven, die alleen in het donker te zien zijn. Aan de zijkant is dan een lichtgevend vlak te zien, genaamd de ‘Illuminated Confusion’. De lichtjes lopen op een AAA-batterij, dus voor het milieu hoef je het niet te doen. Tevens de portemonnee krijgt er een optater van: de schoenen kosten maar liefst §400.
Ik kom net uit de stad (Deventer) waar ik lekker heb geluncht. We zaten binnen, want het onweerde hard en dreigde al een tijdje. Dus we rekenden op een tweede fikse bui. Maar die liet achteraf nog lang op zich wachten. Tijdens het eten riep m’n moeder: ‘Kijk!!’ en ik draaide me om om te zien wat er buiten aan de hand was. Een zilverkleurige BMW sjeesde over de Brink, het plaatselijke plein met alle gezellige eettentjes en cafes. Iedereen die op het terras zat keek verbaasd en geboeid naar de twee gekken in de auto, die meerdere malen een aanloop nam om vervolgens een flinke bocht te maken waarbij de rook van de wielen grond kwam. Natuurlijk loop ik met een iets minder grote vaart naar buiten, om te kijken waar die asocialen mee bezig zijn. De pret die ze hadden wilden ze nog even extra duidelijk maken door het hoofd uit het raam te steken en ze verlieten het plein. Na ongeveer twee minuten kwamen ze weer terug en Gert-Jan, de bediende die vandaag vrij was maar wel in het restaurant aanwezig was, belde snel de politie en de rest van de gefascineerden bekeken aandachtig het kenteken om deze in het geheugen te houden. Op een gegeven moment kwam een man naar de auto toe, waarna ze snel het weer wegreden om vervolgens niet meer terug te komen. De auto zal wel gejat zijn, welke idioot laat anders alle hoeken van het plein de kont van de auto met het kentekenbord zien?? Ik hoop voor hun: wordt vervolgd.
Gister speelde Nederland tegen Roemenie. Hoewel ze zowiezo naar de kwartfinale gaan, wilde ik toch naar de wedstrijd kijken. Ik zou naar Nona in Dordrecht gaan, samen met Riske. Dus ik om half 8 met de fiets naar het station, om de trein te pakken van 19.45 langs Lombardijen naar Dordt. Roept er zo’n NS-miep om: De trein van 19.45 naar Dordrecht rijdt niet in verband met rooksignalen bij de ??-tunnel. Nou, daar gaat ons avondje juichen met popcorn op onze schoot. En tevens even rust. Dus toch aan m’n hw..wat uiteindelijk maar goed is want ik heb toch nog veel gedaan. Ik fietste door de Middellandstraat en daar kwam ik langs een goudsmid. Niet te missen, want het uithangsbord bestond uit een bijna fluoriserende tekst. Aah, ben ik ff slim om m’n camera mee te nemen. Dus ik stap af om het bord op de gevoelige plaat te zetten. Geconcentreerd en wel word ik gepasseerd door twee jongens van +- 18 jaar, die vragen waar ik foto’s van maak. ‘Van deze letters, ik moet namelijk foto’s maken van fluorkleuren’, leg ik uit. En die letters dan, en hij wees naar gekleurde letters van een kapper. ‘Nee’, zeg ik, ‘die zijn niet fel genoeg’. Na nog ff gebabbeld te hebben, rijd ik met een voldaan en vredig gevoel verder op weg naar bergen huiswerk. Toch leuk, hoe mensen geinteresseerd kunnen zijn in anderen. Als je het maar toelaat…
Gister was het zover: Nederland speelde hun eerste wedstrijd van het EK tegen Italie. Aangezien Italie tijdens een eerder wereldwijde voetbaltoernooi tot wereldkampioen is bekroond, had ik er een hard hoofd in. Italie wint, met 2-0. Dat verwachtte ik. Ik had een plan gemaakt om bij een vriendin de Nederlandse ploeg aan te moedigen, maar door mijn behoorlijk drukke studie is dat er niet van gekomen. Dus bleef ik op m’n eigen bankje zitten. Althans, als de tv geen geluid van hevig gejuich mijn kant op zond, was ik aan het werken aan mijn maquette voor ideeontwikkeling. Toen ik, met veel geluk, op de bank zat met mijn laptopje op schoot, scoorde Ruud van Nistelrooy het eerste doelpunt. Die naam heeft al meerdere ballen in een goal gekeild, dus die mogen we erin houden. (Tip voor onze Marco). Na minder dan 5 minuten was de even min onbekende Wesley Sneijder na een prachtige pass van Dirk Kuijt (die blonde krullenbol zegt je misschien meer)degene die de stand nog minder verwacht maakte. Na de pauze scoorde Giovanni van Bronckhorst, en het leek me zelfs een eigen goal door een van de Italianen, die overigens het kijken totaal niet vervelend maakten. Mooie overwinning voor ons team. Vrijdag tegen Frankrijk, wat waarschijnlijk geen makkelijkere strijd wordt, maar de spelers (met uitzondering van van Robben) zullen vol goede moed de Fransen het kunstgras laten ruiken.
Dit weekend zag ik dat de vijver die in de tuin van mijn ouderlijk huis drie mooie, witte lelies uit waren gekomen. ’s Avonds echter, toen de regen met bakken uit de lucht kwam zetten met een dosis bliksemschichten waar een blinde bijna het licht door ziet, waren alledrie de lelies dicht. M’n moeder vertelde dat deze bloemen ’s nachts dichtgaan en ’s ochtends weer open gaan. Daar had ik nog nooit van gehoord. Zo zie je maar, er is meer leven op deze wereld dan je zo 1, 2, 3 zou zeggen.
Jaja..morgen wordt het onveilig in Rotterdam! 4 meiden op skates zullen zoiezo, met z’n allen, 18 keer op hun bakkus gaan. Hard..want skaten zonder vaart is als op een hometrainer naar de vogeltjes zitten kijken: saai. Dus we hebben snelheid nodig, en ja, als je dan een verkeerde beweging maakt, of niet kunt stoppen, dan val je…hard. Maar we kunnen wel tegen een stootje. Ik vind bij mezelf zo vaak een blauwe plek waarvan ik geen idee heb hoe die daar komt. Dus ja, als je het niet eens meer voelt ben je wel een stootje gewend.
Nou maar hopen dat men kan aanvoelen dat ze niet de straat op moeten gaan morgen…Rotterdam, watch out cause here we come!!
Vandaag was de allereerste keer dat we met fotografie de studio in mochten om foto’s te maken. De helft van de klas (= +- 10 man) moest zijn foto’s in een lesuur van 1,5 uur maken. Van tevoren dachten we allemaal dat dat echt niet ging lukken, maar oke, we zouden zien. Ik had bloemen die ik wilde fotograferen (en een of andere del die fungeerde als bloemenvaas) dus ik moest deze les wel mijn foto’s maken, anders zouden m’n bloemen (van 15 euro..) zijn verlept voor de volgende les. Gelukkig is het gelukt en er zijn best een aantal mooie foto’s uit gekomen.
Hier een voorproefje van mijn serie:
Toen ik dit filmpje zag, kreeg ik en kippenvel en tranen in m’n ogen. Michael Jackson’s muziek is sowieso al supervet, die gast die The King of Pop nadeed was ook vet gaaf, en dan die extra bijzondere toevoeging, die deed ‘t ‘m. Ja mensen, zo kan het ook.
Ice Ice Baby
Soms ben ik zo sentimenteel als de pest. Ik keek maandag de film The Notebook. Deze stond nog op m’n harddisk omdat die zo prachtig is, dus ik besloot om die te gaan kijken, met de wetenschap zoiezo 1 keer te gaan janken. Maar daar had ik echt ff zin in. En prompt komt diezelfde film woensdagavond op de tv, dus heb ik ‘m toen afgekeken. Nou, op het eind, waar Noah Allie beet gepakt ziet worden door de nurses, die haar in bedwang houden en daardoor moet huilen, houd ik het ook niet droog. Zoiezo, als een man moet huilen, kun je mij ook een tissuebox geven.
Maar het hele verhaal eigenlijk, een piepjong stel dat een totaal verschillende levensstijl heeft en totally in love zijn, is prachtig (verfilmd). En dat weet ook een klasgenoot van mij, een van die waarvan ik totaal niet had verwacht dat die The Notebook in huis zou hebben. Deze persoon raadde mij aan The Good Year te kijken, dus die staat in de planning voor next week. Hopen dat er een mannelijke speler moet janken, dan ben ik verkocht.
Woensdag 30 april ben ik met mijn goeie vriendin Jessica naar Amsterdam gegaan om Koninginnedag te vieren. Voor mij was het de eerste keer om deze dag mee te maken in onze hoofdstad, en waarschijnlijk ook een van de (heel) weinigen. Want een drukte! Zoveel mensen die soms zonder enige bestemming ronddwalen in de smalle straatjes van de stad. Gelukkig was ook deze dag gezegend met mooi weer, wat overigens niet werd voorspeld. Regen, regen, regen..dat was wat ons te wachten stond volgens Pietje Paul en Krol. Nou, het heeft gedreigd maar is ook allemaal gepasseerd. Iedereen blij natuurlijk, want met z’n allen op het Museumplein staan dansen in het smeuige gras (wat er ondanks de afwezige regen wel was) met een paraplu boven je hoofd is volgens mij geen feest. Alhoewel, als je de drankinname van de gemiddelde feestganger bekijkt, kan niets hem volgens mij meer tegenhouden…
Feest was het
